Transferowy pat Piasta Gliwice

Jeszcze kilkanaście dni temu wydawało się, że Piast wejdzie w ten sezon ze wzmocnieniami, mimo że powszechnie znana jest nieciekawa  sytuacja finansowa klubu. Bez konieczności płacenia wysokiego odstępnego udało się ściągnąć Drapińskiego, Pitana i Rosołka.

Wiadomo jednak jest, że nawet tzw. wolne transfery też kosztują. Są to prowizje dla menadżerów i zawodników za podpisanie kontraktu. Na celowniku Piasta od pewnego czasu jest też Andreas Katsantonis, ale jak donoszą media, akurat w jego przypadku trzeba by już coś zapłacić. Jego transfer miał być pokryty z przychodów uzyskanych za transfer Mosóra do Rakowa. Kluby były już dogadane. Kwota odstępnego miała wynieść milion EURO. Zawodnik miał nawet jechać na tety medyczne, ale za namową swoich sportowych opiekunów rozmyślił się. To zdarzyło się już po raz drugi. Rok temu obrońca miał trafić do norweskiego Molde, ale za namową ojca – Piotra Mosóra , zrezygnował. Rok temu tłumaczono to brakiem perspektyw na rozwój. Na razie nikt z otoczenia Mosóra nie zabrał głosu, dlaczego zrezygnowano z przejścia do Rakowa. Można jednak przychylić się do opinii, że to Raków niekoniecznie pozwoli się zawodnikowi rozwinąć.

Nie trudno jednak się domyślić, że nowe władze Piasta są rozczarowane. Jeszcze rok temu Mosór był wart 2. mln. EURO. Teraz ta kwota spadła o połowę, a i tak kolejki chętnych nie ma i pewnie nie będzie, bo za pół roku defensor będzie mógł już zacząć rozmowy, a nawet podpisać kontrakt z innym klubem już bez konieczności posiadania zgody Piasta.

Na ten moment więc Piast jest pod przysłowiową ścianą. Pewnym wyjściem z sytuacji jest przedłużenie umowy o kolejny sezon, ale na to trzeba zgody samego Mosóra i jego opiekunów. Tu jednak pojawia się kolejne zapytanie. Skoro chętnych, przede wszystkim zza granicy brak, to czy rzeczywiście Mosór jest tyle wart ile chce za niego potencjalny nabywca? Wydaje się, że defensor miał swoje pięć minut jak zostawał młodzieżowcem sezonu, a teraz jesgo wartość po prostu spada.

Nie wiadomo jak zachowa się w tej sytuacji klub z Okrzei. W przypadku braku porozumienia i transferu zawodnik może zostać odesłany na trybuny, ale ten wariant wydaje się mało prawdopodobny. Raz, że i tak trzeba by mu płacić pewnie wysoką pensję, a dwa, że Aleksandar Vuković pewnie się na to nie zgodzi, bo mimo wszystko, Mosór to kluczowy zawodnik w jego zespole i wciąż dużo może dać drużynie. Stopniowo jednak byłby pewnie „wygaszany”, by dać szanse wkomponowania się do zespołu Pitanowi, bo po to z nim podpisano długi kontrakt. Tak czy inaczej, perspektywa nie wygląda dla niego ciekawie. Z mniejszą liczba minut również jemu będzie trudniej znaleźć dobry klub i wynegocjować korzystny kontrakt.

Mosór nie jest jedynym piłkarzem, którego mógłby Piast wytransferować. W kontekście sprzedaży mówiło się jeszcze o Arkadiuszu Pyrce i Michaelu Ameyawie. Szczególnie ten ostatni w tym sezonie prezentuje się z bardzo dobrej strony. Na razie jednak nic nie słychać, aby byli chętni na nich.

To jest jedna strona medalu, a druga to taka, że kadra Piasta tego lata już się mocno rozrosła. Oprócz w/w pozyskanej  trójki z wypożyczeń wrócili Kirejczyk, Kaput i Reiner. Były sygnały, że mogą odejść, ale wciąż figurują na liście płac klubu, a nie łapią się do kadry meczowej. Warto jeszcze przywołać Serhija Krykuna, który zapowiadał się bardzo obiecująco, a słuch o nim zaginął. Okno transferowe zostanie zamknięte za dwa tygodnie. Tyle zostało czasu, aby zamknąć kadrę na przynajmniej rundę jesienną.

Opracowanie: piast.gliwice.pl