Gra o górną ósemkę – analiza

Od czasu wprowadzenia podział na grupy i tym samym zwiększenia liczby spotkań w piłkarskiej ekstraklasie, zniknął tradycyjny podział na rundę jesienną i wiosenną.

Aktualnie drużyny rozgrywają w pierwszej części sezonu około 20 spotkań, a po przerwie zimowej 17. Po 30 kolejkach jednak następuje podział na grupy, przy okazji zabiera się połowę punktów. To sprawia, że bardzo ważna jest zdobycz i miejsce w tabeli po tej pierwszej części sezonu. Jak bowiem pokazuje historią,  po przerwie zimowej trudno jest bowiem radykalnie zmienić swoją sytuację.

W ostatnich latach, aby zakończyć rundę zasadniczą na miejscu nie gorszym niż ósme, trzeba było zgromadzić od 38 do 41 punktów. Ta górna liczba praktycznie gwarantuje grę w grupie mistrzowskiej. W poprzednim sezonie Piast już w grudniu pewny był  tego, że będzie walczył w pierwszej ósemce. Gliwiczanie mieli bowiem na koncie aż 45 punktów. Teraz mają ich o ponad połowę mniej, bo 22. Matematycznie podopieczni Radoslava  Latala mają jeszcze szanse na włączenie do gry o najwyższe cele, ale w 10 pozostałych meczach musieliby zdobyć co najmniej 18 punktów, czyli 1,8 na mecz. W poprzednim sezonie sztuka ta prawie udała się Podbeskidziu. Bielszczanie po 21 kolejkach mieli na koncie 21 oczek , a zakończyli część zasadniczą na 9 miejscu z dorobkiem 38 pkt. Tyle samo miały Ruch i Lechia Gdańsk. O kolejności zadecydowała więc mała tabela, a tu Podbeskidzie było najsłabsze. Bielszczanie nie potrafili jednak utrzymać formy i mimo bardzo dobrej pozycji startowej, spadli z Ekstraklasy.

W poprzednik latach taka sytuacja nie miała miejsca, ale też trzeba wziąć pod uwagę to, że bez podziału na grupy, część drużyn nie walczyła tak zaciekle o punkty, mając już pewność utrzymania.

W obecnej kampanii Jagiellonia i Lechia praktycznie już zapewniły sobie występy w pierwszej ósemce. Pozostałe cztery zespoły też są bardzo bliskie tego celu (Legia, Bruk Bet, Lech i Zagłębie). Drużyny z miejsc 6-9 mają po 26 oczek, a  to jeszcze za mało, by już być spokojnym o ligowy byt. Przed Piastem jest jeszcze Wisła Płock i Śląsk, z tym, że wrocławianie  mają dokładnie tyle samo punktów co Piast.

Gliwiczanie wydają się być  w najtrudniejszej sytuacji z tych zespołów – dlatego, że za wyjątkiem Śląska nie będą już realizować z drużynami sąsiadującymi z nimi w tabeli. Nie będzie więc w znacznej mierze od nich zależało czy przesuną się w górę. Z jednej strony podopieczni Radoslava Latala będą musieli wygrywać, a z drugiej liczyć, że rywale w grze o ósemkę będą przegrywać. Optymistycznie możemy założyć, że  Piast z tych 10 spotkań pięć wygra, a kolejne trzy zremisuje, To wystarczyłoby, aby nie martwić się o utrzymanie, ale czy jest to możliwe? Odpowiedź poznamy wiosną przyszłego roku.

Opracowanie piast.gliwice.pl