Piast i Legia, trwa wyścig zbrojeń

Do tego, że Piast Gliwice jest liderem ekstraklasy, zdążyli się już wszyscy przyzwyczaić. Nie mówi się też już, że to przypadek czy chwilowa sytuacja. Co więcej w drużynie z Gliwic upatruje się głównego kontrkandydata do tytułu mistrzowskiego dla Legii Warszawa.

W poprzednim sezonie niebiesko-czerwoni walczyli  jeszcze o utrzymanie. Latem miała miejsce rewolucja  w składzie. Sprowadzono całą grupę nowych zawodników, głównie z krajów leżących na południe od polskiej granicy. Z perspektywy czasu wydaje się jednak, że to nie roszady w kadrze były kluczowe, tylko zmiana koncepcji, ustawienia i filozofii gry.

Radoslav Latal odszedł od ustawienia, które przez cztery lata wdrażał Marcina Brosz, a mianowicie 4-4-1-1. Teraz Piast gra trójką stoperów, dwójką bocznych obrońców/pomocników, którzy mają tyle samo zadań defensywnych, co ofensywnych. Jest też człowiek od czarnej roboty, czyli defensywny pomocnik (najczęściej Murawski) i typowy  rozgrywający (Vacek). W ataku natomiast taktyka dobierana jest pod przeciwnika. Czasem jest to dwójka grających obok siebie napastników, czasem jeden biega za plecami tego najbardziej wysuniętego.

Nawet najbardziej optymalne ustawienie nie dałoby jednak   efektu, gdyby zawodnicy nie mieli sił, by realizować te założenia, a tu okazało się, że Piast jest pod tym względem optymalnie przygotowany  do sezonu.

Teraz też tak chce grać Legia Warszawa. – Jesienią Legii zarzucano, że gra zbyt przewidywalnie. Natomiast płynne zmiany systemów (z 4-2-3-1 na 3-5-2) pozwalałyby zaskakiwać rywali w trakcie spotkań, zmuszać przeciwników do reagowania. To najnowszy trend w światowym futbolu, który dociera też do Polski. Najlepszym przykładem z obecnego sezonu jest liderujący w ekstraklasie Piast Gliwice trenera Radoslava Latala, który tak grał jesienią – czytamy na sport.pl.

M.in. dlatego Legia wybrała się aż na miesięczne zgrupowanie na Cypr, by móc w optymalnych warunkach wdrożyć system preferowany przez Stanisława Czerczesowa i jednocześnie wkomponować do drużyny Kaspra Hamalainena, piłkarza z który w Warszawie wiążą duże nadzieje.

Dzięki nowemu ustawieniu za plecami napastników mógłby grać właśnie sprowadzony zimą  Fin. To zdaniem autora tekstu  rozwiązałby przy okazji problem braku skrzydłowych, bo w ustawieniu 3-5-2 na bokach do obsadzenia są tylko dwa, a nie cztery miejsca. Wtedy Guilherme rywalizowałby z Hlouskiem, a Kucharczyk zapewne z Bereszyńskim – każdy z nich swoim profilem wpisuje się w rolę cofniętego

Nie tylko jednak ustawienie czy przygotowanie może zadecydować, kto sięgnie po mistrzostwo Polski. Ważne są tez transfery. Zarówno Czerczesow jak i Latal, zdają sobie sprawę, że trzeba zespół wzmocnić, by powalczyć o te najwyższe cele.

Legia na razie pozyskała  pięciu  zawodników. Są to: Ariel Borysiuk, Kasper Hamalainen, Artur Jędrzejczyk , Adam Hloušek i Jarosław Niezgoda. Pierwszych trzech dobrze znamy z występów w polskiej ekstraklasie, Hlousek ostatnio grał w Bundeslidze. Natomiast Niezgoda to jeszcze młody chłopak, który pewnie dopiero będzie wprowadzany  do pierwszej drużyny.

Piast także zakontraktował czterech piłkarzy, każdy z nich w zasadzie od razu może wskoczyć do pierwszej jedenastki. Są to: Martin Bukata (pomocnik), Kristijan Ipša (środkowy obrońca), Maciej Jankowski (ofensywny pomocnik) i Artūrs Karašausks (napastnik). Przy Okrzei postawiono więc głównie  na zagranicznych zawodników, ale z części słowiańskiej Europy, bo jak pokazało życie, szybciej i lepiej ci piłkarze aklimatyzują się w Gliwicach.

Trwa więc prawdziwy wyścig zbrojeń i doskonalenie taktyki. Legia robi to na Cyprze – Piast w Hiszpanii, zapowiada się więc nam chyba najbardziej ciekawa w historii gliwickiej piłki wiosna.

Opracowanie: piast.gliwice.pl/sport.pl