Podsumowanie „transferów”, Piast na ostatnim miejscu

Przez ostatnie trzy miesiące zespoły z Ekstraklasy nie tylko przygotowywały się do rundy rewanżowej, ale i dokonywały mniejszych czy większych roszad w składzie. Niektóre kluby, takie jak Podbeskidzie czy Bełchatów pozbywały się  najbardziej kosztownych zawodników, czyszcząc sobie pole przed ewentualną degradacją do I ligi. Natomiast drużyny walczące o najwyższe cele poszukały wzmocnień u rywali. Tu najbardziej aktywna była Legia Warszawa, podkupując zawodników np. z Polonii Warszawy.  Kilka zmian zaszło też w Lechu Poznań. Lukę po Arkadiuszu Miliku postarał się wypełnić Górnik Zabrze, ściągając Tomasza Zahorskiego i Ireneusza Jelenia.

Najmniej aktywny na  rynku transferowym w tej  przerwie zimowej był Piast Gliwice. Dokonano tylko jednego transferu definitywnego. Z Ruchu Chorzów przyszedł Paweł Lisowski, który podpisał z Piastem  trzyletni kontrakt. Drugą nową twarzą w zespole jest Bartosz Szeliga. Ten boczny pomocnik na razie będzie grał przy Okrzei na zasadzie wypożyczenia. I na tym w zasadzie kończą się transfery Piasta. Wprawdzie jeszcze po stronie „przybyli” klub dopisuje Kornela Osydę, ale ten obrońca został zakontraktowany już latem. Teraz wrócił z wypożyczenia. W poczekalni czeka Frank Adu Kwame. Ghańczyk nie jest jednak w posiadaniu certyfikatu uprawniającego do gry w Polsce, stąd na razie nie może występować w meczach ligowych. Nie jest zresztą  pewne czy w ogóle zagra przy Okrzei.

Gliwiczanie tym razem nie byli też zbyt chętni do testowania kandydatów do gry w Piaście. Klub przyznał się tylko do pięciu zawodników, których brał pod uwagę. Są to: Kamil Benauer (P – Przyszłość Rogów), Krystian Stępniowski (B – Puszcza Niepołomice), Kamil Żołna (O – Czarni-Góral Żywiec), Kristof Kurczynski (N – FC Sankt Pauli II), Żiwko Petkow (N – Neftochimik – Bułgaria).

Brak aktywności na transferowym rynku nie powinien jednak dziwić. Po awansie do Ekstraklasy do drużyny przybyło więcej zawodników niż ubyło. Jak jednak przyznał jeden z członków sztabu szkoleniowego, nie  pozbyto się nawet tych graczy, którzy nie mieli szans na regularne występy,  w ten sposób  odwdzięczając się im za to, że w poprzednim sezonie, godzili się na grę za mniejsze  pieniądze. Nie trzeba chyba dodawać, że pozostanie w składzie w Ekstraklasie, równoznaczne było z otrzymaniem podwyżki. Takie podejście jednak dziwi, bo przecież piłkarze otrzymali premie, i to nie małe za awans do najwyższej klasy rozgrywkowej. Konsekwencją tego jednak było przepełnienie kadry. W rundzie jesiennej liczyła 27 zawodników.

W przerwie zimowej nikt nie ubył, bo żaden klub nie zgłosił się  nawet po wyróżniających się piłkarzy. Nikt też z Piasta nie chce odejść dobrowolnie, ale  to też nie dziwi, bo kto mając ważny kontrakt, chce opuszczać klub, który regularnie i przyzwoicie płaci? W efekcie jednak kadra, która przecież  z gumy nie jest, po przybyciu Pawła Lisowskiego, Bartosza Szeligi i powrocie z wypożyczenia Kornela Osyry urosła do 30 graczy. Żaden inny polski klub nie ma tak licznej kadry.

Nie tylko  ta liczba ogranicza pozyskanie kolejnych zawodników, ale co ważniejsze – finanse. Zawodowego piłkarza trzeba opłacić, a budżet  na ten moment jest mniejszy o 5 mln zł, niż był planowany na rok 2013. Powodem tego stanu rzeczy jest okrojenie miejskiej dotacji właśnie o taką kwotę.

Brak ruchów transferowych jest jednak niepokojący i niekoniecznie w kontekście najbliższych miesięcy. Piast jesienią wywalczył 22 punkty, spadek mu więc raczej  nie grozi. Przerwa zimowa to przecież najlepszy okres, by dokonać zmian, które będą skutkowały na dłuższy okres, a nie tylko na jedną część sezonu. Latem bowiem jest mniej czasu, aby spokojnie przyjrzeć się kandydatom do gry i wkomponować ich w zespół. Piast przespał więc, przynajmniej w tym temacie zimę i za trzy miesiące nie uniknie kadrowej rewolucji, gdyż większości zawodników kończą się kontrakty lub umowy wypożyczenia.

O północy z czwartku na piątku zostanie zamknięte okienko transferowe. Nie oznacza to, że nie można już nikogo dokooptować. Jeszcze przez jakiś czas będzie można  pozyskiwać zawodników, którzy nie są związani kontraktem z innym klubem.   W sytuacji tak licznej kadry i ograniczonych finansów na wzmocnienia trzeba będzie jednak poczekać do lata.

Opracowanie Grzegorz Muzia