Jakub Łabojko: czekałem na ten występ 19 lat

Piast Gliwice zafundował kibicom prawdziwy piłkarski spektakl. W pełnym zwrotów akcji spotkaniu z Wisłą Kraków gliwiczanie zwyciężyli 4:3, a jedną z bramek zdobył Jakub Łabojko. Dla wychowanka Piasta było to wyjątkowe trafienie – pierwsze zdobyte na stadionie przy Okrzei w barwach pierwszej drużyny.

Po końcowym gwizdku pomocnik nie ukrywał, że spotkanie kosztowało zawodników ogromny wysiłek, zwłaszcza w panującym upale.

– Na rozgrzewce widziałem kibiców wachlujących się wszystkim, czym się dało. Sam marzyłem o jakimś wiatraku. Pogoda była jednak taka sama dla obu drużyn. Po meczu było widać, ile to spotkanie nas kosztowało. Wszyscy usiedli na murawie, bo emocjonalnie, fizycznie i mentalnie daliśmy z siebie naprawdę bardzo dużo. Tym bardziej cieszy zwycięstwo – powiedział Łabojko.

Mimo że Piast prowadził już 2:0 i długo kontrolował wydarzenia na boisku, Wisła zdołała doprowadzić do wyrównania. Ostatecznie gliwiczanie pokazali jednak charakter i sięgnęli po komplet punktów.

– To był prawdziwy rollercoaster. Po pierwszej połowie mogliśmy prowadzić nawet 4:0 i spokojnie zamknąć mecz. Nie wykorzystaliśmy swoich okazji, popełniliśmy błąd, a jeszcze przed przerwą świetnie obronił Domen Gril. Mimo wszystko straciliśmy gola. Później było 3:2, za chwilę 3:3, aż w końcu 4:3. Ta drużyna ma dużo charakteru, jakości i woli walki. Nieważne jak, najważniejsze, żeby trzy punkty zostawały na Okrzei – podkreślił.

Pomocnik przyznał również, że po bardzo mocnym początku Piast nieco oddał inicjatywę rywalowi.

– Trudno oceniać to tuż po meczu. Z boiska wydawało się, że mamy wszystko pod kontrolą. Być może zapłaciliśmy za intensywny pressing z pierwszych minut i zabrakło nam świeżości. Przy prowadzeniu 2:0 trochę się cofnęliśmy, a być może powinniśmy dalej atakować. Najważniejsze jest jednak to, że wygraliśmy.

Szczególne emocje towarzyszyły Łabojce przy zdobytej bramce. Dla wychowanka Piasta był to wyjątkowy moment.

– To trafienie smakuje wyjątkowo. Do Piasta trafiłem jako dziesięciolatek i czekałem 19 lat, żeby zagrać w pierwszej drużynie na stadionie przy Okrzei. Trenowałem tutaj, grałem w juniorach i rezerwach, ale wcześniej nie miałem okazji wystąpić przed tą publicznością w Ekstraklasie. Przez lata podawałem piłki Darkowi Treli czy Kubie Szmatułe, a dziś sam mogłem strzelić gola. Na trybunach była moja rodzina i znajomi, dlatego ten moment zapamiętam na bardzo długo – zakończył pomocnik Piasta.