Piastowska Aleja Gwiazd – Jerzy Apostel

Liczba piłkarzy, którzy na przestrzeni 75 lat bronili barw Piasta liczona jest już w setki. W pierwszych latach istnienia klubu byli to głównie przybysze z Kresów Wschodnich, Ślązacy, również urodzeni w Gliwicach, i zawodnicy wywodzący się z innych drużyn.

Z czasem jednak w składzie zaczęli dominować wychowankowie klubu. Po roku 1964, czyli po fuzji GKS Gliwice, nierzadko stanowili pełną jedenastkę na boisku. Do Piasta trafiali też najzdolniejsi wychowankowie innych gliwickich klubów. W latach 70. i 80. XX wieku czasem sięgano po posiłki z zewnątrz.

Dokonanie obiektywnej oceny tego, którzy piłkarze zasługują na specjalne wyróżnienie, jest niewykonalne. W każdym okresie istnienia zespół miał w składzie wybitnych piłkarzy i gdyby zapytać kibiców o ich idoli, zapewne każdy, w zależności od wieku, wymieniłby innego zawodnika. Wartościowanie graczy na podstawie sukcesów też nie jest wymierne. Trudno bowiem stwierdzić, czy wybitniejszym piłkarzem był Andrzej Buncol, który zdobył srebrny medal na Mistrzostwach Świata, ale w dorosłej drużynie Piasta grał tylko przez dwa lata, czy może Ryszard Kałużyński, który nigdy w narodowych barwach nie wystąpił, ale przez 20 lat cieszył kibiców z Gliwic swoją grą. Wykorzystując przerwę w rozgrywkach i fakt, ze w tym roku Piast będzie obchodził 75 lat istnienia, chcemy przybliżyć Wam sylwetki tych, którzy złotymi zgłoskami zapisali się na kartach historii Piasta i z pewnością zasłużyli, by znaleźć się w Alei Gwiazd.

Jerzy Apostel (bramkarz)

Przez wielu jest uważany za najlepszego bramkarza w historii gliwickiego futbolu. Apostel urodził się 19 grudnia 1942 w Gliwicach, Wychował się i mieszkał w Szobiszowicach, dzielnicy Gliwic  z której wywodzi się wielu  znakomitych zawodników Piasta.

Jako młodzik grał na pozycji napastnika w drużynach występujących na turniejach tzw. dzikich drużyn. Tam został zauważony przez trenerów Leszka Wyspiańskiego i Jerzego Cicha, którzy ściągnęli go do trzecioligowego wówczas GKS Gliwice. Mimo niewielkiego wzrostu (176 cm) został bramkarzem. W 1959 roku z drużyną juniorów wywalczył Mistrzostwo Śląska. Dwa lata później trafił do młodzieżowej kadry narodowej, z którą w Portugalii na turnieju UEFA juniorów zdobył srebrny medal. W pierwszej drużynie Piasta debiutował 18 maja 1961 r. w wygranym 2:1 spotkaniu z Lublinianką Lublin.

Wiosną 1963 roku przeniósł się do Śląska Wrocław, by odbyć obowiązkową wtedy służbę wojskową. Spędził tam 18 miesięcy. Wrócił do Gliwic i przez kolejne 18 sezonów nieprzerwanie bronił barw  Piasta. W 1978 roku z drużyną dotarł do finału Pucharu Polski. W 1981 r. na krótko wyjechał do Austrii, gdzie próbował dostać się do kadry ASK Marienthal. Grał  w rundzie jesiennej 1981 roku. Po 13 grudnia zerwał kontrakt i ze względu na wprowadzony stan wojenny wrócił do kraju. Przeraziły go pokazywane w austriackiej telewizji czołgi na ulicach i brak kontaktu z rodziną – w końcu telefony wyłączono. Austriacy zresztą wykazali się zrozumieniem dla zawodnika i żadnych kar na niego nie nałożyli.

„Z numerem jeden Jerzy Apostel” – te słowa znały na pamięć pokolenia kibiców gliwickiego Piasta. Między latami 1962 i 1982 rzadko zdarzało się, by kto inny bronił bramki gliwiczan. Niewysoki jak na bramkarza, lecz imponujący sprawnością i spokojem był jednym z najbardziej lubianych piłkarzy, jacy kiedykolwiek przewinęli się przez stadion przy ul. Okrzei.

Karierę zawodniczą zakończył w ŁTS Łabędy. W meczach II ligi zaliczył 283 występy. Do tego doliczyć trzeba 77 gier w III lidze, mecze pucharowe i towarzyskie. Na boisku przebywał ponad 35 tysięcy minut! Strzelił też jednego gola. Było to 10 maja 1970 roku w meczu III ligi z Piastem Nowa Ruda, wygranym 2:1. Przez całą swoją przygodę w Gliwicach bardzo rzadko siadał na ławce rezerwowych.

W 1992 r. został kierownikiem sekcji piłki nożnej Piasta Gliwice i przez krótki czas był trenerem. Dłużej natomiast pomagał w szkoleniu bramkarzy.

. Zmarł 20 września 2005 r przedwcześnie, bo w wieku ledwie 63 lat.  Został pochowany na cmentarzu w Gliwicach-Łabędach.

Źródło: piast.gliwice.pl