Coś się zacięło, sportowo i kibicowsko

Za nam ledwie pięć kolejek, a sytuacja przy Okrzei już jest mocno niepokojąca. Występująca w Ekstraklasie drużyna jeszcze nie wygrała meczu i z najgorszym bilansem w lidze, zarówno punktowym, jak i bramkowym zamyka tabelę.

Kiepsko jest również pod względem kibicowskim. Na meczach domowych frekwencja spadła zdecydowanie poniżej 5 tysięcy, a przypomnijmy, że wliczeni w to są również kibice, którzy nabyli karnety czy maja karty VIP, a  są nieobecni na meczu. Jeszcze gorzej jest na wyjazdach. W Warszawie zameldowało się raptem 28 fanów. Co się dzieje? Trzeba to pytanie w końcu zadać.

Po bardzo udanym końcu poprzedniego sezonu, kiedy to Piast wygrał cztery mecze z rzędu, dobrze przepracowanej przerwie letniej i dokonanych transferach, wydawało się, że może być tylko lepiej. Przy Okrzei zgodnych chórem mówiono, że celem jest grupa mistrzowska. Kibice mobilizowali się, nawoływali. Był więc pełen optymizm.

Pierwszy sygnał ostrzegawczy, że coś może być nie tak płynął po sparingach. Drużynie wyraźnie w tych grach kontrolnych nie szło. Trenerzy jednak uspokajali, że to tylko sparingi nie ma się czym przejmować.

Rzeczywiście, premierowe spotkanie z Cracovią, choć tylko zremisowane, dawało podstawy do optymistycznego myślenia. Tyle tylko, że ”Pasy”, spisują się równie kiepsko jak Piast.  Już w drugiej serii przyszło jednak spore rozczarowanie. Gliwiczanie po słabej grze ulegli u siebie Pogoni Szczecin 1:2, a potem zostali rozbici przez Lecha Poznań 5:0. Lekkim optymizmem powiało po starciu ze Śląskiem, kiedy to niebiesko-czerwoni stworzyli sobie sporo sytuacji i tylko brak skuteczności i fatalnie przestrzelony karny, sprawiło, że skończyło się remisem 1:1. Wygrana w Pucharze Polski ze Stalą Mielec jeszcze bardziej rozbudziła nadzieje na lepsze czasy. W Warszawie nastąpiło jednak brutalne przebudzenie.

Gdzie szukać przyczyn? W ofensywie gra nie wygląda źle. Drużyna potrafi przeprowadzić akcję, która kończy się podbramkową sytuacją, a nawet strzałem. Brakuje jednak w przodzie gościa, który potrafiłby się odnaleźć w szesnastce i skierować piłkę do bramki. Jeszcze niedawno taką rolę pełnił Badia, który choć nie jest nominalnym napastnikiem, to imponował właśnie umiejętnością znalezienia się we właściwym czasie i miejscu, a co najważniejsze potrafił piłkę umieścić w bramce. Niestety, Katalończyk jest kontuzjowany. Mimo to jego kolegom udało się pięciokrotnie umieścić piłkę w bramce. W tabeli można znaleźć drużyny, które mają mniej trafień na koncie, a są znacznie wyżej. Problem więc może nie tkwi tylko w braku skuteczności, choć nad tym też trzeba pracować, ale przede wszystkim w grze obronnej. 12 straconych bramek – takiej liczby przepuszczonych goli nie ma żadna inna drużyna i trudno to tłumaczyć, że Piast mierzył się z Lechem czy Legią. Wynika to bardziej z organizacji gry. Gliwiczanie chcą grać z każdą drużyną, jak równy z równym, ale potencjał sportowy zespołu nie jest na takim poziomie, jaki mają wymienione Lech czy Legia, a nawet większa połowa zespołów z Ekstraklasy.

Kibice ostro domagają się napastnika, a trener Dariusz Wdowczyk uparcie stwierdza, że nie potrzebuje gracza na szpicę, bo ma ich pięciu. Owszem, jest ich sporo, ale wszyscy razem wzięci, wliczając w to Jankowskiego  w poprzednim sezonie w ekstraklasie strzelili ledwie 10 goli. Celowo nie liczymy bramek Angielskiego, bo to był inny, niższy poziom rozgrywkowy. Jak wiadomo w ekstraklasie o trafienia znacznie trudniej.  Napastnik przydałby się więc, ale z prawdziwego zdarzenia. Wynalazków klasy Gotala drużyna nie potrzebuje.

Tu sytuacje może poprawić powrót Gerarda Badii. Hiszpan nie gra wprawdzie na szpicy, ale gole potrafi zdobywać. Katalończyk już wrócił z Hiszpanii, gdzie przechodził pierwszy etap rehabilitacji, teraz będzie już  ćwiczył w Gliwicach. Najwcześniej jednak na boisku zobaczymy go we wrześniu.

Drugi problem to coraz mniejsza liczba kibiców. Bez wątpienia jedną z przyczyn jest okres wakacyjny. Zarówno młodzież, jak i dorośli powyjeżdżali. Ten kłopot dotyczy też innych klubów. Na meczu Legia – Piast, na trybunach zasiadło ledwie 13 tys. widzów, a  Legia to mistrz Polski i niedawny jeszcze uczestnik Ligi Mistrzów. Zniechęcający do odwiedzania polskich stadionów jest bez wątpienia poziom ligi. Wszystkie już nasze drużyny poodpadały z eliminacji wstępnych do europejskich pucharów i to z mało znanymi ekipami. Jedynie Legia gra jeszcze o puchar pocieszenia, czyli awans do fazy grupowej Ligi Europejskiej.

W przypadku Piasta w tym sezonie zdecydowanie też spadł poziom kibicowania. Sami fani z młyna zauważyli, że ¾ dopingu, to bluzki na Górnika Zabrze, a nie wspieranie drużyny. Wbrew mniemaniu niektórym chłopakom z młyna, kibicom obecnym na stadionie to się nie podoba, a wręcz przeciwnie. Rodzice nie będą przyprowadzać dzieci, by te uczyły się wulgarnych wyrazów czy przyśpiewek.

Klub też nie jest bez winy. Wciąż jednym, poważnym źródłem informacji o kolejnych meczach pozostaje strona internetowa klubu, a  to za mało. Brak jest spektakularnych, głośnych akcji na mieście, zachęcających do przychodzenia na mecze.

Jest jeszcze jedne problem, a mianowicie częste zmiany prezesów. Klub nie ma w związku z tym stałej wizji rozwoju. Każdy nowy sternik próbuje  ulepszyć to co zastał i  w efekcie powstaje z tego jeszcze większy galimatias.

Dla najbliższej przyszłości drużyny i pewnie trenerów też, będzie mecz z Koroną Kielce. To spotkanie zostanie rozegrane w sobotę na stadionie przy ul Okrzei. Korona pod względem sportowym na pewno nie przewyższa drużyny z Gliwic. Wygrana pozwoli niebiesko-czerwonym odbić się od dna ligowej tabeli i zdecydowanie poprawić nastroje, zarówna na trybunach, jak i w klubowym budynku. Remis lub porażka pogrąży zespół w marazmie. Mamy jednak nadzieję, że ta pierwsza opcja weźmie górę.