W oczekiwaniu na nowego prezesa Piasta

Fotel prezesa w GKS Piast S.A. jest bardzo gorącym meblem. Od początku powołania spółki do życia, a było to w 2009 roku   zasiadało na nim  już sześciu  szefów klubu.

Po kolei funkcję te pełnili: Jacek Krzyżanowski (01.07. 2009 – 04.02.2010) – Józef Drabicki (04.02. 2010 – 31.12.2012), Jarosław Kołodziejczyk (01.01 2013- 13.03.2014), Grzegorz Jaworski – dwukrotnie, jako p.o. – 13.03.2014-13.06.2014 i 01.09.2016-07.11.2016), Adam Sarkowicz (13.06.2014-01.09.2016). Szóstym był  Marek Kwiatek, który funkcję tę przejął 7 listopada 2016, a misję te niespodziewanie zakończył 7 lipca br.

Za wyjątkiem Grzegorza Jaworskiego, który piastował  tę funkcję tymczasowo na okres poszukiwań nowego sternika klubu, odejściu pozostałych prezesów  towarzyszyły duże emocje. Przypomnijmy, że Jacek Krzyżanowski musiał odejść, bo nie mógł łączyć pełnienia funkcji szefa klubu  z zarządzaniem własnego biznesu.   Tak przynajmniej głosił oficjalny komunikat.  W trakcie obrad rady nadzorczej, na której podjęto decyzję o jego odwołaniu, przed siedzibą spółki miała miejsce manifestacja kibiców.

Józef Drabicki wytrzymał na tym stanowisku trochę dłużej, bo  dwa lata. Nie odszedł dobrowolnie. Systematycznie i jak się potem okazało skutecznie dołki pod nim kopał Jarosław Kołodziejczyk, który mówiąc kolokwialnie „wygryzł” Drabickiego ze stołka, a raczej fotela.

Nazwany przez kibiców „Torcik” zaliczył bardzo barwną kadencję,  zakończoną jednak w  nieprzyjemniej atmosferze. Kołodziejczyk został zwolniony.  Po nim pałeczkę przejął  Grzegorz Jaworski, ale tylko na trzy miesiące.

Kolejnym prezesem był Adam Sarkowicz. Działacz związany z Piastem od 2000 roku wyczyścił klub z długów. Na jego kadencję przypada też historyczny sukces, bo wywalczenie tytułu wicemistrza Polski przez piłkarzy. Mimo to tylko dwa lata wytrwał na tym stanowisku. Odszedł z końcem lata minionego roku bez podania powodów. W kuluarach mówiło się, że miał inną wizję prowadzenia klubu od członków rady nadzorczej.

O Marku Kwiatu w momencie powołania było wiadomo tyle, że nigdy w przeszłości nie zarządzał organizacją sportową. Z powodzeniem natomiast szefował zabrzańskiemu oddziałowi Bumaru.  Sportowa Spółka to jednak działalność zupełnie inna bajka. Wytrwał na swoim stanowisku 8 miesięcy, choć jeszcze niedawno snuł plany na przyszłość. Tak samo, jak w przypadku jego poprzedników, klub nie podał konkretnych powodów zwolnienia, pozostawiając pole do dywagacji i spekulacji. To nie wydaje się jednak najważniejsze. Żadna firma nie jest w stanie sensownie funkcjonować i rozwijać się przy tak częstych zmianach ludzi zarządzających klubem.

Mimo zapewnień, że szybko poznamy następcę Kwiatka, tak się jeszcze nie stało. Nieoficjalnie, nowym sternikiem klubu miał być Paweł Żelem, były prezes Śląska Wrocław, ale ponoć  odmówił on klubowi z Okrzei. W kuluarach przewija się też nazwisko obecnego dyrektora klubu Łukasza Piworowicza, tyle, ze ten nie ma żadnego doświadczenia w zarządzaniu sportową organizacją czy nawet przedsiębiorstwem

W odwodzie zawsze jest Grzegorz Jaworski, który już pełnił tymczasowo funkcję sternika klubu. Ten  jednak też już Jaworski nie kwapi się do przejęcia sterów, nawet na kilka miesięcy.

Sytuacja jest więc kuriozalna, choć wcale nierzadko spotykana w klubach, szczególnie z większościowym udziałem miasta. Prezesi w miejskich spółkach zwykle pełnią rolę bardziej administratora, niż kreatora wydarzeń, a to prędzej czy później kończy się dymisją sternika klubu, który nie jest w stanie uniknąć potknięć, co zawsze jest wykorzystywane przeciwko niem.

Opracowanie: piast.gliwice.pl