Arka – Piast, trenerzy o meczu

Wynik cieszy, gra już mniej. Chociaż było kilka pozytywów – w końcu asysta Masłowskiego i Gotal, który swoją grą dał kilka wskazówek co do tego, że wcale nie musi być drugim Karauskausem – czekam na więcej i jeśli po przerwie reprezentacyjnej potwierdzi, że potrafi grać w piłkę to z przyjemnością odszczekam to co o nim mówiłem wcześniej.
Mam nadzieję, że ta wygrana właśnie teraz przed przerwą da drużynie impuls do wzięcia się na poważnie do roboty, bo choć było widać, że chce im się trochę bardziej jak przed tygodniem to skala niedokładności w dalszym ciągu jest porażająca. I w dalszym ciągu nie ma połączenia pomiędzy pomocą, a atakiem, o czym świadczy tylko jeden celny strzał z gry (ten Gotala) i to w dodatku z bardzo ostrego kąta, bo Korun zjebał trochę to podanie. Nie pamiętam już kiedy ostatnio strzeliliśmy bramkę z gry. Także panie Latal, bierz ich za mordę i pokaż, że powrót do Gliwic nie był błędem.
Nie sądziłem, że kiedyś to napiszę, ale podobało mi się dzisiaj też to, że Moskwik bardzo często starał się grać z pierwszej piłki w stronę pola karnego – zarówno nogą jak i głową – i przynajmniej część z tych piłek poleciała tam gdzie Paweł tego chciał. Szkoda, że więcej naszych zawodników nie próbuje w ten sposób przyspieszać akcji – zwłaszcza Mraz, który kolejny mecz z rzędu gra jakoś chaotycznie, ospale i bez tego zeszłosezonowego polotu.

Cieszą tylko punkty i nadzieja,że to się odmieni na lepsze,
gra Piasta ma jeszcze wiele do poprawienia.
Te długie podania bramkarza,są beznadziejne przy naszych
piłkarzach,albo zbyt niskiego wzrostu,lub powolnych ruchów.
No ale cieszmy się,że Piast jeszcze daje znaki życia,może
wreszcie zacznie,upodabniać się do zeszłorocznych czynów.
Że znów nie będziemy się wstydzić,jego pozycji w tabeli i
jego fatalnej gry.