Po 15. kolejkach – podsumowanie

Piast Gliwice pierwszą część rundy zasadniczej zakończył na pierwszym miejscu z przewagą aż ośmiu punktów nad drugą w tabeli w Legią Warszawa. Jeszcze nigdy w historii swoich występów na szczeblu centralnym, gliwiczanie tak wysoko nie prowadzili na tym etapie rozgrywek.

Piast został okrzyknięty mistrzem jesieni, ale z tym określeniem trzeba poczekać do końca roku. Po reorganizacji rozgrywek i wprowadzenia podziału na grupy, piłkarska jesień skończy się po 21 kolejkach, a mistrz nie jest wyłaniany po 30. seriach spotkań, tylko po dodatkowej serii spotkań.

Nie zmienia to faktu, że niebiesko-czerwonych już teraz można określić rewelacją i największą niespodzianką rundy jesiennej sezonu 2015/16. Jeszcze w czerwcu, gdy w zespole odbyła się rewolucja kadrowa nikt nie wiedział na co Piasta będzie stać. Obawy były uzasadnione, bo w większości klubów, gdzie miały miejsce podobne zmiany nie przynosiło to efektu. Najbardziej jaskrawym przykładem jest tu Lechia Gdańsk Na dodatek drużynę opuścili nie tylko niechciani przy Okrzei zawodnicy, ale też dwóch najlepszych piłkarzy: Kamil Wilczek – król strzelców ekstraklasy i Konstantin Vassiljev – lider środka pola.

Z drugiej strony klubowi decydenci wyjścia nie mieli. Poprzednia ekipa nie dawała nadziei na podniesienie poziomu sportowego. Wyniki obroniły decyzje włodarzy. Z piłkarzy z których zrezygnowano tylko Wojciech Kędziora grywa regularnie w ekstraklasie, czasami w protokołach meczowych pojawi się nazwisko Tomasza Podgórskiego. O reszcie słuch zaginął.

Kluczowy w budowaniu nowej drużyny okazało się nos trenera, albo jak kto woli doświadczenie szkoleniowca. Zawodnicy, których ściągnął Radosłav Latal, czyli Kamil Vacek i Martin Nespor brylują na boiskach ekstraklasy. Czeski szkoleniowiec okazuje się też bezkompromisowy i nie ulega presji menadżerów, aby stawiać na ściągniętych ostatnio piłkarzy. U niego grają będący aktualnie w najlepszej dyspozycji piłkarz. Najbardziej jaskrawym przykładem tego jest Jakub Szmatuła. Na ławce rezerwowych natomiast siedzi promowany jeszcze wczesną wiosną Dobrivoj Rusov za którego klub zapłacił 150 tys. Euro. W rezerwach gra mający za sobą występ w reprezentacji Polski – Rafał Leszczyński.

Trafione transfery to tylko połowa sukcesu. Kluczem okazało się bardzo dobre przygotowanie fizyczne i umiejętne korygowanie formy w trakcie rozgrywek. Zawodnicy Piasta, choć muszą biegać po murawie bardzo intensywnie przez pełne 90. minut, to nie „oddychają już rękawami” po 60 minutach gry, jak to miało miejsce za kadencji poprzednich dwóch szkoleniowców.   Odpowiedni zasób sił, konsekwentna realizacja przedmeczowych założeń, dyscyplina w szatni i poza nią. To na dzień dzisiejszy wystarcza, aby być zdecydowanym liderem polskiej ekstraklasy.

34 punkty jeszcze nie dają gwarancji gry w tej lepszej ósemce, ale tylko jakiś nieprzewidywalny kataklizm formy mógłby sprawić, że gliwiczanie w tych 15 kolejnych spotkaniach nie zdobędą 8-10 oczek, pozwalających im po raz pierwszy od podziału na grupy kończyć sezon w gronie najlepszych ośmiu zespołów, a to automatycznie oznacza włączenie się do walki o mistrzostwo Polski.

Z tych 15 spotkań rozegranych tej jesieni kilka na pewno zostanie w pamięci nie tylko kibiców. Wygrana nad Górnikiem Zabrze 3:2 miała ogromne znaczenie psychologiczne i nie ma to nic wspólnego z powszechnie znanych wzajemnym antagonizmem fanów Piast i Górnika. Zwycięstwo nad zabrzanami miało miejsce po porażce z Ruchem, kiedy to na drużynę spadła fala krytyki, a eksperci zaczęli typować Piasta do spadku. Potem nastąpiła seria czterech kolejnych zwycięstw, w tym w pełni zasłużone wygrane nad Legią Warszawa i Lechem Poznań.   Piast pewnie usadowił się na fotelu lidera, którego nie opuścił aż do dziś.

Porażka z Pogonią Szczecin była niemiłym przeżyciem, ale podziałała jak przysłowiowy zimny prysznic. Zarówno trenerzy, jak zawodnicy uświadomili sobie, że ciągle jeszcze trzeba pracować nad formą, taktyką i boiskową dyscypliną, aby być na szczycie. Wnioski zostały wyciągnięte, bo po tej przegranej Piast wygrał kolejne trzy mecze z rzędu, pokonując m.in. Lechię Gdańsk i Wisłę Kraków. Mimo tej serii cały czas pojawiały się głosy, że Piast musi w końcu wpaść w dołek. Po remisie z Podbeskidziem i przegranej u siebie z Koroną – wydawało się, że sceptycy mogą mieć rację. Zawodnicy zdecydowanie temu jednak zaprzeczali i jak się okazało mieli rację. Piast mocnym akcentem, bo pewnymi zwycięstwami nad Zagłębiem Lubin i Jagiellonią Białystok zakończył tę cześć sezonu na pierwszym miejscu.

Ta lokata nic jeszcze nie gwarantuje i nie ma sensu nawet grzebać w statystykach w odniesieniu do wcześniejszych sezonów, gdyż będzie miał miejsce podział na grupy, a drużynom zostanie zabrane połowa punktów. Poprzedni sezon jednak pokazał, że można przez 30 prawie kolejek być liderem, by nie zostać mistrzem Polski. W wyniku podziału punktów Lech Poznań zdołał przegonić Legię na finiszu rozgrywek. Nie mniej jednak, jesli gliwiczanie będą grali tak, jak dotychczas, to przy tym poziomie, który prezentują inne kluby ekstraklasy, co najmniej wicemistrzostwo Polski wydaje się być jak najbardziej w zasięgu gliwiczan.

Nie tylko wspomniani Vacek, Nespor czy Szmatuła decydują aktualnie o obliczu drużyny. Piast w tej rundzie praktycznie nie miał słabych punktów. Zawodnikom zdarzały się pojedyncze, słabsze występy, ale potem szybko przychodziła rehabilitacja. Najbardziej jaskrawym tego przykładem jest Osyra, któremu przytrafiają się błędy, ale też świetne mecze, jak miało to miejsce choćby w Białystoku.

Umiejętnie też trenerzy wprowadzają do gry zawodników, którzy wracają po kontuzjach. Mak czy Szeliga najpierw posiedzieli trochę na ławce, by poczuć boiskowy klimat, potem pojawili się na murawie, a w meczu z Jagiellonią to oni przeważyli szalę zwycięstwa. Warto jeszcze wspomnieć o Marcinie Pietrowskim. w Lechii, którego to klubu jest wychowankiem, skreślono go. W Piaście wydaje się być niezastąpiony. Gdańszczanin moąe grać w obronie, na boku pomocy i jako defensywny pomocnik. Do szczęścia brakuje mu tylko bramki. Bardzo mocnymi punktami zespołu są też Hebert i Mraz. Pierwszy stał się królem pola karnego, drugi ma zamiar wygrać klasyfikację na najlepszego asystenta. Czekamy jeszcze na to, aż w pełni odpali Barisić i z kontuzji wyleczy się Żivec. To są też zawodnicy na których mocno przy Okrzei liczą.

Warto jeszcze wspomnieć o drugim trenerze Piasta. Radoslav Latal firmuje swoim nazwiskiem cały ten projekt, jakim jest Piast, ale jego asystent – Jiri Necek w tej układance odgrywa nie mniej ważną rolę. To on w znaczącej mierze decyduje o przygotowaniu fizycznym i jak podkreślają zawodnicy, potrafi sprawić, że ciężka praca na treningach może być też przyjemna.

Obecnie Trwa przerwa na występy narodowych reprezentacji. Z drużyną nie trenuje Kamil Vacek, który został powołany przez selekcjonera kadry Czech. Tym razem w planach nie ma wyjazdu na zgrupowanie, ani meczu kontrolnego. Zespól trenuje nazwijmy to na obozie dochodzeniowym. Treningi bowiem odbywają się dwa razy dziennie na przemian w Gliwicach i Kamieniu, ale zawodnicy noce spędzają w swoich domach.

 opracowanie: piast.gliwice.pl