Stabilność w bramce potrzebna od zaraz

Tak niestabilnej sytuacji w bramce Piasta nie było od lat. W tym sezonie w meczach ekstraklasy pomiędzy słupkami stawało już trzech golkiperów, a jeśli doliczymy do tego Puchar Polski to doliczymy się czterech zawodników występujących na tej pozycji, którzy dostali szansę gry. Każdy trener powtarza, że zespół buduje się od obrony, a najważniejszym jej punktem jest solidny bramkarz.

Rotacji wpomiędzy slupkami dokonuje się rzadko, najczęściej, gdy „jedynce” przydarzy się kontuzja, ewentualnie złapie kartkę. Bywa też, że ten, który był nr 1, będzie w słabszej formie i za niego wejdzie nr 2, ale wtedy „dwójka” zostaje na dłużej.

Angel Perez na początku tego sezonu postawił na Alberto Cifuentesa. 34. letni golkiper z Hiszpanii przeplatał dobre występy ze słabszymi. Zagrał w 15 meczach ekstraklasy. W tym czasie zespół zanotował 5 wygranych, 5. remisów i 5. porażek, tracąc 20. goli. Daje to średnią 1,3 straconej bramki na mecz. Cifuentes wystąpił też raz w Pucharze Polski, nie puszczając gola.

Hiszpan stracił jednak miejsce w składzie, jeszcze w rundzie jesiennej na rzecz Jakuba Szmatuły. Mający obok Podgórskiego najdłuższy staż w Piaście zawodnik wystąpił w 9. meczach ekstraklasy. Bilans spotkań Piasta w tym czasie to 4. wygrane i 5. porażek. Liczba straconych bramek – 13, średnia 1,4. Dodatkowo Szmatuła dwukrotnie wystąpił w spotkaniach Pucharu Polski. W pierwszym, z Wisłą Puławy puścił jednego gola, w drugim spotkaniu żadnego.

W przerwie zimowej władze klubu zdecydowały, że przesuną Alberto do drużyny rezerw. Stało się to po tym, jak zakontraktowano kolejnego bramkarza, którym jest Dobrivoj Rusov. Słowak został ściągnięty, aby grać i wydawało się to rozsądnym posunięciem. Młody, perspektywiczny, obdarzony bardzo dobrymi warunkami fizycznymi, mający za sobą występy w reprezentacji młodzieżowej zawodnik – jednym słowem przyszłościowy.

Te ostatnie określenia na razie jednak najlepiej opasuje do tego gracza. Rusov wystąpił w meczach ekstraklasy. Dwa z tych spotkań Piast przegrał, jedno zremisował. Słowak puścił 7 bramek, co daje średnią 2,3 na mecz. Do tego dwa  gole to tzw. klopsy, czyli bramki, które ustawiły mecze na niekorzyść Piasta. Rusov wystąpił też w przegranym 1-2 spotkaniu z Podbeskidziem.

To nie koniec przeglądu golkiperów. Mamy jeszcze Jakuba Szumskiego. Ten miał pecha, bo przez znaczną część sezonu leczył kontuzję. Na razie w pierwszym zespole zaliczył jeden występ w przegranym 0-1 meczu Pucharu Polski.

Po tym porównaniu trudno jest wskazać bramkarza, który na dłużej powinien stanąć między słupkami. Najgorzej na razie wypada Rusov. Koledzy z obrony mają prawo nie mieć do niego zaufania po tym co pokazał. Z drugiej strony na pewno nie można go skreślać. Dariusz Trela w początkowej fazie gry w Piaście też był niepewny i zmieniany przez trenerów, ale jak już zaaklimatyzował się w Gliwicach, to stał się jednym z najmocniejszych punktów drużyny.

Alberto Cifuentes ma już swoje lata i trudno budować na nim przyszłość, zresztą decyzja aby nie przedłużać z nim kontraktu już zapadła. Nie wiemy, dlaczego Szmatuła został po Koronie odstawiony. Statystyki go też jednak nie bronią. Szumski jest wielką niewiadomą. Ma więc Radosłav Latal duży zgryz. Szkoleniowiec Piasta musi jednak postawić na jednego z tych bramkarzy, których ma, bo do końca sezonu nowego golkipera już nie będzie, a stabilność na tej pozycji wydaje się być priorytetem przed szybko zbliżającymi się kluczowymi w walce o utrzymanie meczami.

opracowanie: piast.gliwice.pl