Jak Piast zaczynał poszczególne sezony

Pięć nie wygranych spotkań z rzędu, szybkie pożegnanie z Pucharem Polski wzbudziło wśród kibiców  zrozumiałe, negatywne  emocje. Nie brak nawet głosów, że jedenastce z Okrzei przyjdzie w tym sezonie walczyć o utrzymanie, zamiast o czub tabeli. Na takie stwierdzenie chyba jeszcze za wcześnie, choć rzeczywiście jest to jeden z najgorszych startów do ligowych rozgrywek w ostatnich 10. latach, czyli od czasu, gdy Piast  powrócił na szczebel centralny.  

W pierwszym, po 14 latach przerwy sezonie 20013/04 w II lidze, Piast po 7. rozegranych meczach miał na koncie 7 punktów. Drużyna prowadzona wówczas, przez Józefa Dankowskiego utrzymała się jednak na zapleczu ówczesnej ekstraklasy, z dorobkiem 36. punktów, kończąc rozgrywki na 10 miejscu.

W kolejnym sezonie było zdecydowanie lepiej, bo jedenastka z Okrzei po 7 meczach miała  10 pkt. i wydawało się, że będzie zespołem środka tabeli. Tak się jednak nie stało. Na koniec gliwiczanie, prowadzeni już wówczas przez Jacka Zielińskiego wprawdzie wywalczyli 36 oczek, ale musieli grać o utrzymanie w barażach. Gol Pawła Gamli zdobyty  z rzutu karnego w rewanżowym meczu z Unią Janikowo dał Piastowi utrzymanie.

Kolejny sezon był specyficzny, bo zespół  rozpoczął go z 10. ujemnymi punktami. Strata ta została odrobiona po 7 kolejkach. Od tego momentu drużyna, którą wciąż prowadził Jacek Zieliński zaczęła fantastyczny marsz w górę tabeli.  Gdyby nie ujemne oczka, gliwiczanie  do ostatniej kolejki liczyliby się w walce o najwyższe cele. Skończyło się na bezpiecznej, ósmej lokacie.

„Zielu” jednak, zdaniem ówczesnych władz klubu nieudanie zaczął kolejny sezon, choć po 7 kolejkach miał 9 oczek na koncie. Został zmieniony przez Bogusława Pietrzaka. Jakoś gry specjalnie się nie poprawiła, ale Piast zakończył rozgrywki wówczas na ósmym miejscu. Potem Piotr Mandrysz wprowadził po raz pierwszy zespół do Ekstraklasy.  Po 7. kolejkach prowadzona przez niego drużyna miał 11. pkt. na koncie. Na koniec sezonu był ich  62. co dało trzecie miejsce i prawo gry w barażach.   Ze  względu jednak, że karnie za korupcje zdegradowano trzy  zespoły z Ekstraklasy, gliwiczanie awansowali bezpośrednio be konieczności rozgrywania dodatkowych spotkań.

Premierowy sezon na najwyższym szczeblu rozgrywkowym rozpoczął się bardzo boleśnie dla niebiesko-czerwonych. Wprawdzie zaczęło się od zwycięstwa nad Cracovią i remisie w Bełchatowie, ale potem przyszła seria porażek i po 7. meczach drużyna prowadzona przez Marka Wleciałowskiego z dorobkiem ledwie 4 pkt., plasowała się na przedostatnim  miejscu. Obecny asystent Waldemara Fornalika na tyle jednak zmobilizował drużynę, że udało się jeszcze jesienią zebrać dodatkowych 12 oczek. Mimo to władze klubu zdecydowały zmienić go na Dariusza Fornalaka. Po udanej wiośnie w wykonaniu jego podopiecznych, gliwiczanie z dorobkiem 33 pkt. zostali sklasyfikowani na 10 miejscu. Warto przypomnieć, że drużyna wynik ten osiągnęła głównie, dzięki  solidnej grze w obronie. W całym sezonie Piast stracił tylko 26 goli, ledwie o 5 więcej niż Wisła Kraków, która wówczas sięgnęła po mistrzostw Polski.

Drugi sezon w Ekstraklasie Piast zaczął bardzo obiecująco. Po 7 meczach drużyna miał na koncie już 10 pkt. i efektowną wygraną nad Zagłębiem Lubin.  Sprawdziło się jednak powiedzenie, że miłe są złego początki. Piast prowadzony najpierw przez Dariusza Fornalaka, a potem przez Piotra Wieczorka wywalczy tylko 27 oczek i z ostatniego miejsca w tabeli spadł do I ligi.

Od tego momentu Piasta  prowadzi już Marcin Brosz. W sezonie 2010/11, kiedy to gliwiczanie szybko zamierzali wróci do elity, po 7. kolejkach drużyna miał już na koncie 13 punktów. Wiosną jednak niebiesko-czerwoni roztrwonili dorobek z jesieni i zakończyli rozgrywki na V miejscu.

Kolejny sezon Piast zaczął dokładnie tak samo. 7 meczy, 13 oczek. Pokerowe wręcz zagranie  władz klubu, które zdecydowały się jesienne mecze rozgrywać na wyjazdach, a wiosenne, po oddaniu do użytku własnego stadionu już na nowym obiekcie okazało się kapitalnym rozwiązaniem. Piast u siebie bił rywali jak chciał, pewnie awansując do Ekstraklasy z pierwszego miejsca.

Po powrocie do elity i słabym starcie,  gliwiczanie spisywali się nadspodziewanie dobrze. Cztery wygrane z rzędu pozwoliło już po 6 meczach mieć na koncie 12 punktów. Dalszy ciąg już znamy. Czwarta lokata na zakończenie sezonu i gra w europejskich pucharach

Mówi się, że dla beniaminków nie pierwszy, ale ten drugi sezon jest najtrudniejszy. Na razie reguła ta potwierdza się w przypadku Piasta. Po dobrym starcie, przyszła głęboka już zadyszka.   Po 7. meczach gliwiczanie mają 8 punktów. Niby nie mało, ale to tylko trzy oczka przewagi nad miejscem z którego bezpośrednio spada się z Ekstraklasy.  Sytuacja jest o tyle trudniejsza, że na razie nie ma w tym sezonie drużyny, która by nie potrafiła wygrywać. Każda z ekip znajdujących się   za plecami zespołu Marcina Brosza ma na koncie przynajmniej jedną wygraną. Najbliższy mecz z Widzewem będzie miał w tej sytuacji ogromne znaczenie w kontekście założonych celów. Zwycięstwo na pewno podniesie morale i pozwoli wrócić do czołowej ósemki. Przegrana w perspektywie bardzo ciężkich spotkań lub remis, może sprawić, że przedsezonowe  założenia będzie trzeba weryfikować.

Opracowanie: Grzegorz Muzia