5 lat nowego stadionu Piasta

5-go listopada minęło pięć lat od momentu oddania do użytku piłkarzom i kibicom  nowego stadionu położonego przy ul Okrzei.

Dziś już możemy powiedzieć, że na ten czas przypada najlepszy okres w historii gliwickiej piłki. W tym okresie bowiem drużyna Piasta najpierw po raz drugi w historii awansowała do Ekstraklasy, potem zajęła czwarte miejsce w najwyższej klasie rozgrywkowej i zagrała po raz pierwszy w eliminacjach do Ligi Europy. W sezonie 2015/16 niebiesko-czerwoni zdobyli tytuł wicemistrza Polski i po raz drugi mieli okazje zaprezentować się w Lidze Europy.

Pomysł na budowę stadionu zrodził się zanim jeszcze drużyna po raz pierwszy awansowała do Ekstraklasy.  Jesienią  2007 roku Piast na półmetku rozgrywek był liderem  wówczas jeszcze II ligi. Wiadomo jednak było, że w przypadku awansu będzie problem z licencją, przede wszystkim z braku odpowiedniego stadionu.

Wtedy to Nowiny Gliwickie pisały – „Piast wygrywa władza czeka”. Mimo apeli i deklaracji ze strony władz Miasta,  że stadion powstanie, nic się w tej materii nie działo. Klubowi działacze postanowili więc wziąć sprawę w swoje ręce i sami zaczęli szukać inwestora.

– W sumie zadecydował przypadek. Zupełnie przy innej okazji spotkałem się z kolegą Henia Baluszyńskiego, który współpracował z firmą  „Bremer” specjalizującą się w budowie stadionów. Zapytał mnie, czy przypadkiem w Gliwicach nie planuje się budowy stadionu. Zaprosiłem go do klubu na spotkanie z prezesem i dyrektorem. Zaproponował wybudowanie kopii stadionu, który stał już w Paderborn. Wystarczyło tylko dostosować projekt i znaleźć środki na budowę. Był nawet taki pomysł, że klub będzie spłacał go w ratach – wspomina Janisz Bodzioch ówczesny menadżer Piasta.

Zanim jednak ruszyły procedury  do   Paderborn pojechała delegacja z Gliwic w skład której weszli Józef Drabicki, ówczesny dyrektor klubu, Janusz Bodzioch i przedstawiciel Policji.

– Na miejscu oprowadzono nas po obiekcie, pokazano wszystkie pomieszczenia,  zakamarki, wytłumaczono jakie ma zalety ten stadion i trzeba przyznać, że bardzo nam się ten obiekt spodobał, bo był dokładnie taki, jaki potrzebował Piast, a na dodatek można było go wybudować szybko i tanio – zaznacza Bodzioch.

Ostatecznie udało się przekonać władze miasta, że warto pójść w tym kierunku, choć był też alternatywny pomysł. Prezydent Gliwic chciał, aby stadion powstał niedaleko węzła „Centralna Europa”. Z perspektywy czasu trzeba przyznać, że nie był to zły pomysł. Łatwiej byłoby do niego dojechać, pewnie by też powstało więcej miejsc parkingowych.  Wtedy jednak wskazany był pośpiech, a poza tym Okrzei miało już swoją legendę.  Istniało też zagrożenie, ze Piast nie dostanie licencji na grę w Ekstraklasie, jeśli  będzie zbyt długo zwlekał z budową obiektu. Nie od razu, ale po miesiącach  rozmów w końcu ogłoszono przetarg na wykonanie projektu. Wygrała firma Bremer. Na jej podstawie ogłoszono przetarg na budowę konsorcjum. Najkorzystniejsza ofertę przedstawiło konsorcjum  firm Polimex-Mostostal i ADT and Security. Początkowo koszt budowy miał wynieść 54 mln zł, jednakże ze względu na konieczności przeprojektowania systemu monitoringu i identyfikacji kibiców, kwota ta trochę wzrosła.

26 września 2010 Piast rozegrał ostatni mecz na starym stadionie, pokonując Wartę Poznań 4:0.  Dwa dni później w obecności mediów wbito pierwsze łopaty.  Stary obiekt został całkowicie wyburzony, a w jego miejscu powstał zupełnie nowy stadion.

Drużyna w tym czasie swoje mecze rozgrywała w Wodzisławiu Śląskim. Nie był to jednak zbyt szczęśliwy dla gliwiczan obiekt. Zespół prowadzony przez Marcina Brosza nie zdołał bowiem z marszu wywalczyć ponownego awansu do Ekstraklasy.

Budowa nowego obiektu postępowała w prawdziwie ekspresowym tempie.  Ledwie po 10 miesiącach stadion był gotowy, ale  trzeba było jeszcze  dokonać niezbędnych odbiorów.

Rozpoczęły się jednak rozgrywki o mistrzostwo I ligi. ówczesne władze klubu na czele z Józefem Drabicki postanowiły przenieść większość jesiennych spotkań  na boiska rywali. jak się okazało, było to prawdziwie mistrzowskie posunięcie. Drużyna, choć prawie wszystkie mecze rozgrywała na wyjazdach utrzymywała kontakt  z czołówką.

Meczem inauguracyjnym na nowym stadionie było spotkanie Piast Gliwice – Wisła Płock rozegrane 5 listopada 2011 roku. Mecz zakończył się zwycięstwem Piasta – 2:1 przy frekwencji 9432 kibiców. Wiosną gliwiczanie tylko raz przegrali u siebie, ale i tak wywalczyli awans do Ekstraklasy  z I miejsca. Od tamtej pory niebiesko-czerwoni już nieprzerwanie grają w elicie.

Stadion Piasta często jest wyśmiewany, określany jest jako Tesco Arena, ale jego roczne utrzymanie to koszt ledwie 3 mln złotych. Na dodatek z trybun jest świetna widoczność.  Kibice mogą  z bliska oglądać swoich idoli, a po każdym meczu   przybić piątkę z piłkarzami, zrobić sobie wspólne fotki.  Ma tez inne zalety.

– Wszędzie narzekają na nowe obiekty, szczególnie na murawy, tylko nie w Gliwicach – mówi Janusz Bodzioch.  – To nie przypadek, firma Bremer w swoich projektach bardzo zwraca uwagę, aby murawa miała odpowiednie podłoże i oświetlenie. Dlatego w Gliwicach nie ma z tym problemów. Inna sprawa, że  kierownikiem stadionu jest Tadeusz Stańko, dla którego utrzymanie odpowiedniego stanu  boisko to sprawa honoru, a  nawet świętość – zaznacza były menadżer Piasta.

Na razie, tak naprawdę  jedyną bolączką zarządzających stadionem jest to, że nie udaje się go wypełnić na każdym meczu. W tym sezonie też Piastowie sportowo nie idzie najlepiej, ale w Gliwicach na razie tylko raz niebiesko-czerwoni musieli uznać wyższość przeciwnika.

Na stadionie znajduje się 9913 miejsc siedzących (w tym: 40 miejsc dla osób niepełnosprawnych i ich opiekunów, 192 miejsca w strefie VIP, 30 miejsc dla komentatorów i 50 dla prasy. Na trybunach znajdują się 2 telebimy oraz oświetlenie o natężeniu 2000 luksów. Pod trybunami mieści się 11 budynków pomocniczych, a w nich toalety, punkt ratownictwa medycznego dla widzów oraz miejsce dla ochrony i policji. Wejście na stadion jest możliwe przez jedną z 32 bramek wejściowych. Stadion został zaprojektowany tak, aby w przyszłości była możliwa rozbudowa o kolejne 5 tys. miejsc.

Główne boisko stadionu ma wymiary 105 × 68 m (zgodne z wytycznymi UEFA) i podgrzewaną murawę z trawy naturalnej, natomiast boisko treningowe o wymiarach 20 × 40 m ma nawierzchnię z trawy sztucznej.

W trzykondygnacyjnym budynku klubowym znalazły się m.in. pomieszczenia dla zawodników z podziałem na gospodarzy i gości, sale dla trenerów, sędziów, delegata i obserwatora UEFA/PZPN, pokój do badań dopingu, pomieszczenia do rozgrzewki zawodników oraz zaplecze biurowe.

Wokół stadionu znajduje się parking na 146 samochodów osobowych, 11 autobusów oraz 100 rowerów