Początek Muszkietera Gliwice

Początek lat dziewięćdziesiątych przynosi nie tylko zmiany ustrojowe i gospodarcze, ale i reorganizację sekcji. Ograniczenia finansowe sprawiły, że z klubu odeszli Jan Motyl i Marek Julczewski, zabierając ze sobą część zawodniczek i zawodników, tworząc nowy klub, który do funkcjonuje do dziś jako Muszkieter Gliwice. Było to rozwiązanie jak na tamte czasy dość dobre, bo usytuowanie się przy szkole pozwoliło zmniejszyć koszty funkcjonowania sekcji, choć byli i przeciwnicy parcelacji gliwickiej szermierki. Rywalizacja, o ile ma sportowy charakter ma jednak to do siebie, ze motywuje do działania i ta motywacja sprawiła, że kilka lat później szpadziści z Gliwic znów będą należeć do najlepszych w kraju. Powołanie w 1993 roku przy ZSO nr 4 klasy sportowej znacznie przyczyniło się do podniesienia poziomu szkolenia zawodników. Z niej wywodzi się wielu mistrzów Polski, m.in. złoty medalista w I Światowych Igrzyskach Młodzieży w Moskwie i wicemistrz świata kadetów z South Bend (USA) Paweł Bönisch. W Muszkieterze pracowali m.in. instruktorzy: Andrzej Czyż, Maciej Borkowski, Adam Bartos i Paweł Bönisch oraz trener Mariusz Zimmermann. Do 1998 r. w klubie tym fechtunku uczył również Marek Julczewski, zajmując się głównie szkoleniem dziewcząt. Pod koniec 1998 roku przeszedł on z powrotem do GKS Piast Gliwice wraz z 17-toma zawodniczkami i zawodnikami. Od tego czasu Muszkieter prowadzi szkolenie tylko w szpadzie mężczyzn. Od kwietnia 2006 w tym klubie rozpoczął pracę w trener Mikołaj Pac-Pomarnacki. Przez 16 lat istnienia „Muszkietera” jego zawodnicy zdobyli w różnych kategoriach wiekowych 105 medali Mistrzostw Polski. W 2000 r. siedmiokrotnie stawali na podium, w 2001 r. sześciokrotnie, w 2002 r. dziewięciokrotnie, w 2003 r. sześciokrotnie, w 2004 r. ośmiokrotnie, w 2005 r. sześciokrotnie i 2006 r. siedmiokrotnie. Obecnie w klubie ćwiczy około 45 szermierzy w grupie zaawansowanej i dwóch grupach średniozaawansowanych.


W 2008 r. w Gliwicach oprócz „Muszkietera” i GKS „Piast” funkcjonował przyszkolne kluby w których uprawiało się szermierkę. Były to: Uczniowski Klub Sportowy „KOSYNIER” ul. Obrońców Pokoju i Gliwicki Klub Szermierczy "ALLEZ" przy Zespole Szkół Ogólnokształcących nr 13, ul. Gomułki 16a, który przejął zawodników od Spartakusa działajaćego do 1997 r.

Przełom lat 80-tych i 90-tych to koniec epoki realnego socjalizmu, a początek gospodarki rynkowej. Wiele klubów nie odnalazło się w tej nowej rzeczywistości. Poważne kłopoty miał też Piast Gliwice. Upadło wiele sekcji w tym piłkarska. Szermierze przetrwali trudny okres dzięki aktywności Towarzystwa Szermierczego „Piast” , które wspierało sekcję na różne sposoby.

Lata 90-te w Piaście przynoszą natomiast kolejną zmianę warty. Na szermierczych planszach najpierw Polski, a później całego świata pojawiać się będą nazwiska: Marka Jendrysia. Bartłomieja Kurowskiego. Tomka Szklarskiego, Marcina Wilczyńskiego i szpadzistek: Danuty Kozioł, Anny Jarosz i Katarzyny Jendryś. Zaczyna również wschodzić gwiazda Adam Wierciocha, który w juniorach praktycznie nie ma sobie równych. Indywidualny, złoty medalista Mistrzostw Europy Juniorów (1998), dwukrotny Mistrz Świata Juniorów w drużynie (1998 – Wenezuela) i 1999 – Keszthely/Węgry). Dekada ta zaczęła się od sukcesów Tomka Szklarskiego, który w 1990 roku został Mistrzem Śląska i zajął II miejsce w D.M.P. juniorów. W 1991 roku Bartłomiej Kurowski zdobył pierwszy w swojej karierze tytuł Mistrza Polski Juniorów. Rok później cała szermiercza Polska mówiła o Marku Jendrysiu, który na turnieju we Włoszech wywalczył wicemistrzostwo Świata Kadetów. W 1994 roku Marek Jendryś zajął II miejsce na Mistrzostwach Świata Juniorów w szpadzie, a trzy lata później zdobył Grand Prix Pucharu Świata. Jeszcze jako junior wywalczył Mistrzostwo Polski wśród seniorów. W jego ślady poszedł drugi bardzo utalentowany zawodnik Bartłomiej Kurowski. W 1994 r. ten młody wtedy szpadzista zwyciężył w klasyfikacji Grand Prix Pucharu Świata Juniorów. W 1995 roku sięgnął po pierwszy tytuł Mistrza Polski seniorów i Puchar Polski. W 1994 roku szpadziści Piasta, po raz pierwszy w historii klubu zdobyli drużynowe Mistrzostwo Polski, rok później zajęli drugie miejsce, a w następnych czterech latach stawali już na najwyższym stopniu podium.

Świetną pracę szkoleniową w gliwickim dostrzeżono w szermierczej centrali, mianując fechmistrza Piasta - Macieja Chudzikiewicza trenerem kadry narodowej w szpadzie. W 1995 roku na Mistrzostwach Świata juniorów we Francji reprezentowało nas dwóch szpadzistów – Marcin Wilczyński i Rafał Majnusz. Ten pierwszy w 1995 r. zwyciężył zarówno w Pucharze Polski juniorów jak i w mistrzostwach kraju w tej samej kategorii wiekowej. W następnych latach (1997 i 1998) już z drużyną seniorów wywalczył złote medale w M.P. W latach 1996 i 1998 Tomasz Szklarski staje na najwyższym stopniu podium w turnieju indywidualnym Mistrzostw Polski, dorzuca do tego srebrny medal na Uniwersjadzie. Niewątpliwie największą indywidualnością w sekcji w końcu lat 90-tych był Bartłomiej Kurowski. Oprócz tytułów M.P. w drużynie (lata 1994, 1996,1997, 1998), do swojej już bogatej kolekcji dorzucił brązowy medal w drużynie w Akademicki Mistrzostwach Świata (1997r.). Najważniejsze jednak jego sukcesy indywidualne to brązowe medale w Mistrzostwach Europy (1997 – Gdańsk i 1999 – Bolzano/Włochy). Do tego dorzuca trofea zdobyte na Akademickich Mistrzostwach Świata (1997 r. - brązowy medal drużynowy 1999 r. - brązowy medal indywidualnie, 1999 r. - srebrny medal drużynowy). W tym okresie szpadziści zdobyli około 70 medali w różnych kolorach zarówno M.P. juniorów jak i seniorów.

W kwietniu 1999 r. w niemieckim Heidenheim w finale klubowego Pucharu Europy Mistrzów Krajowych drużyna Piasta prowadzona przez Macieja Chudzikiewicza, a występująca w składzie: Tomasz Szklarski, Bartłomiej Kurowski i Adam Wiercioch zajęła w stawce 26 ekip drugie miejsce. Ówczesna prasa określiła to jako największy zespołowy sukces gliwickich szermierzy w ponad 50-letniej historii tej sekcji. Gliwiczanie nie po raz pierwszy wystąpili w turnieju, w którym udział biorą tylko mistrzowie poszczególnych krajów. Do tej pory jednak nie odnosili w tych zawodach większych sukcesów. W Niemczech Piast pokonał kolejno UKS Bratysława 45:31, Bygdo FK Oslo 45:24, bardzo silny zespół Dynama Kijów 45:24 i po 1ramatycznym spotkaniu SB Heidenheim (przed ostatnią walką Piast przegrywał 44:42, ale Tomasz Szklarski zadał kolejno trzy trafienia, które zdecydowały o zwycięstwie). W finałowej konfrontacji gliwiczanie zmierzyli się z obrońcami Pucharu Europy, francuskim zespołem Racing Club Paryż i przegrali 39:45. Co ciekawe ten sukces i pozostałe były osiągane w ekstremalnych prawie, że warunkach treningowych i finansowych. Wtedy jeszcze trenowano w hali przy upadającej Hucie 1-go Maja, która to lata świetności miała już wtedy za sobą. Klub z trudem wiązał koniec z końcem, a prawie wszystkie zdobyte środki szły na drużynę futbolową. W 2000 r. na kolejny klubowy Puchar Europy podopieczni Macieja Chudzikiewicza polecieli tylko dlatego, ze podróż i pobyt zapłacili Francuzi. Nikt jednak nie zaprasza kogoś, kto nie prezentuje najwyższej klasy światowej, tak komentował to Michał Zichlarz na łamach „Gazety Wyborczej”


Działacze i trenerzy Sekcji Szermierczej GKS Piast - Od prawej Witalis Nowicki, wieloletni kierownik sekcji, Bogdan Gonsior,
Zbigniew Czajkowski, ??? Maciej Chudzikiewicz, ??? Mikołaj Pac Pomarnacki


Od lewej stoją : Andrzej Tarachulski, dyrektor klubu, Zdzisław Mikulski, Bartłomiej Kurowski,
Marcin Żemaitis, prezes klubu, Maciej Chudzikiewicz - trener