Lata 70-te ubiegłego stulecia w opinii starszych Polaków wspominane są jako lata dobrobytu. W epoce Edwarda Gierka gospodarka realnego socjalizmu rozwijała się bardzo prężnie. Z czasem okazało się, że żyliśmy na kredyt, który będą spłacać następne pokolenia. Dla Piasta Gliwice dekada ta również była bardzo udana. Na jej początku przy klubie działo 16 sekcji, sport uprawiało w nich ponad 5 tys. zawodniczek i zawodników. Sekcja szermiercza pozostawała sekcją przewodnią.

W ogólnej punktacji Indywidualnych Mistrzostw Polski w 1971 r., mimo braku T. Majewskiego oraz wycofania E. Franke sekcja z 694 punktami zajęła II miejsce . Indywidualnie Bortnowska zajmuje l miejsce na liście klasyfikacyjnej juniorów, a Janusz Stęplowski plasuje się na II lokacie na tej liście. Za pierwsze półrocze największą frekwencją na treningach wykazywali się Ludmiła Bortnowska, Jan Majewski i Anna Dytko. Poza sekcją przewodnią, z młodszych zawodników, dzieci, młodzież, juniorzy talentem, pracowitością i postępami wyróżniają się: Anna Dytko, Krzysztof Rój, Małgorzata Bugajska, Ewa Piątek, Jolanta Kowalczyk, Andrzej Więckowski, Zbigniew Jonda.
W turnieju międzynarodowym w Wilnie (luty) K. Oprzondek był I we florecie, a J. Kruczek zajął III miejsce. M. Chudzikiewicz był V w szabli, a L. Bortnowska IV we florecie, W Indywidualnych mistrzostwach Okręgu I klasy nasi zawodnicy zajęli trzy pierwsze miejsca: Bortnowska, Kruczek,' Kłapyto, a w sumie wprowadziliśmy do finału 10 zawodników. Podobnie 10 finalistów mieliśmy w 'mistrzostwach okręgowych dzieci do 15 lat. J. Bierkowski brał udział w Turnieju Szablowym o Szablę Wołodyjowskiego i był jednym z najlepszych zawodników li drużyny. W IMP mieliśmy 4 finalistów i 6 w półfinale, a w ogólnej punktacji 11 miejsce. W drużynowych Mistrzostwach Polski drużyna floretu mężczyzn zajęła IV miejsce, szabla - VIII miejsce i szpada III miejsce oraz floret kobiet VI miejsce. W maju tradycyjnie już klub organizował coroczny turniej o Memoriał A. Franza (szpada drużynowa) i turniej indywidualny o Stalową Klingę Hutnika w obsadzie międzynarodowej. Zawodnicy Piasta stanowili część reprezentacji Polski. W listopadzie szermierze podejmowali Żalgiris z Litwy. W grudniu nasz cały zespół bawił przez 8 dni w Rumunii, gdzie toczono towarzyskie spotkania z czołowymi zespołami tego kraju. W turnieju indywidualnym rozgrywanego specjalnie z okazji wizyty Polaków - zawodnicy Piasta obronili połowę miejsc w finale i uzyskali dwa pierwsze miejsca J. Bierkowski i Z. Matwiejew, oraz dwa drugie miejsca - W. Wojcieszak i L. Bortnowska. Kierownictwo sekcji sprawował dr Roman Węgliński i z-ca kierownika Zbigniew Bortnowski. Lekarzem był kpt. dr Ryszard Sawarynow

W 1973 r. kierownikiem sekcji był już Witalis Nowicki. Opiekunem ze strony zarządu klubu - Marian Adamczyk. Kadrę szkoleniową tworzyli: mgr Albin Majewskl - trener I kl. - trener koordynator. mgr Sławomir Kobyliński, Jan Motyl, Zenon Szczepaniak - trenerzy II klasy Józef Kruczek, Piotr 'l'omala, Jan Majewski (instruktorzy. Do sierpnia na stanowisku trenera koordynatora pracował Zbigniew Czajkowski, który po raz kolejny został powołany na trenera kadry narodowej. Ogółem sekcja liczyła 138 zawodników. a w tym: 20 seniorów. 25 juniorów. 32 młodzików i 31 uczestników szkółki młodzieżowej.
W skład pierwszych zespołów wchodzili:
Floret kobiet: Anna Dytko. Małgorzata Jeranek, Małgorzata Bugajska, Jolanta Kowalczyk, Bożena Chylińska /wszystkie kl. II
Floret mężczyzn: Józef Kruczek, Janusz Stęplowski, Jerzy Pawełczyk, Krzysztof Rój. Marek Wojcierowskl
Szabla: Jacek Bierkowskl, Maciej Chudziklewicz, Jan MajewskI, Henryk Maj, Mieczysław Mróz
Szpada: Zbigniew Matwiejew (klasa mistrzowska). Piotr Węglińskl, Jan Kłapyta Kazimierz Blachliński. Jarosław Szymczyk
Kontynuowano naukę w klasie sportowej przy szkole podstawowej nr 20. Tworzyło ją 30 zawodników, a opiekował się nią mgr Sł. Kobyliński. 56 zawodników klubu było w tym roku sklasyfikowanych na listach rankingowych. Zakładem opiekuńczym pozostawały Zakłady Tworzyw Sztucznych "Erg" w Gliwicach. Szermierze trenowali w hali Huty l-go Maja i hali Technikum Materiałów Ogniotrwałych przy ul J. Śliwki
Młodzi szermierze Piasta plasowali się w ścisłej, śląskiej czołówce, zanotowali również szereg dobrych wyników na arenie ogólnopolskiej. Jeśli chodzi o seniorów do największych osiągnięć tego roku należy zaliczyć tytuł Mistrza Polski B. Gonsiora i wicemistrzostwo Polski Z. Matwiejewa.
Wykaz osiągnięć zawodniczek i zawodników Piasta za rok 1973.
1. Mistrzostwa Okręgu Juniorów.
Floret dziewcząt : L. Bortnowska (2 m). Zespół w składzie: Bortnowska, Dytko. Jeranek. Bugajska - 1 miejsce.
Floret chłopców: K. Rój p (3 m). zespół w składzie: Rój. Pawełczak. Wojclerowskl. Więckowsk! (2 m).
Szabla: H. Maj 9 m.. drużynowo 4 m.
Szpada - zespół: Pietraszek. Szymczyk. Rój. Pawełczak - 1 miejsce.
2. Mistrzostwa Polski Juniorów.
Floret dziewcząt: L. Bortnowska 5 m. A. Dytko – 9 m. drużynowo 5 m.
3. Czwórmecz 18-latków
Śląsk - Wrocław - Opole - Kraków.
Floret dziewcząt: zespół Dytko. Jeranek. Bugajska - 1 miejsce.
Floret chłopców : Rój. Pawełczyk – 1 miejsce
Szabla: M. Mróz 1 miejsce . Szpada: J. Szymczyk 2 m.
4. Puchar Martini - Londyn.
W reprezentacji był Z. Matwięjew , który wygrał 5 walk
5. Międzynarodowy Turniej Klasyfikacyjny w Bydgoszczy
J. Bierkowsk! - 9 m . I J. Stęplowski – 14 m. L. Bortnowska - m. J. Kłapyła 7 m .6. Międzynarodowy Turniej GKS Katowice - Z. Matwiej - miejsce
P. Węgliński 3 m.
7. Turniej floretowy juniorek - Górnika Łaziska
Zespół w składzie: Dytko. Bugajska, Jerenek. Kowalczyk zajął 2 miejsce.
Najlepszą zawodniczką turnieju uznano Małgorzatę Bugajską.
8. Międzynarodowy 'Turniej Juniorów w Tallinie - L. Bortnowska 8 m.
9. Mistrzostwa Okręgu I klasy – Z. Matwiejew 2 miejsce, P. Węgliński 3 m. Pietraszek 16 m . Stęplowski 2 m. Chudzikiewicz 6 m. Bortnowska 8 m. Dytko 19 m.
10. Turniej Wołodyjowskiego - Bierkowski 3 m.
11. Indywidualne Mistrzostwa Polski - Katowice
B. Gonsior - 1 miejsce i tytuł Mistrza Polski, Z. Matwiejew - 2 miejsce Wicemistrzostwo Polski. J. Bierkowskl, K. Blachiński i P. Węgliński odpadli 1/2 finału.
12. Turniej przed II OSM - A.. Dytko 1 m. M. Bugajska 2 m. M. Jeranek 4 m. Pawełczak 2 m. K. Rój 6 m.
13. Międzynarodowy Turniej Juniorów w Katowicach - A. Dytko 1 m.
M. Jeranek 5 m. M. Bugajska 6 m. Zespołowo Piast – 1 miejsce.
14. Indywidualne Mistrzostwa Polski – Łódź
L. Bortnowska 10 m. M. Jeranek 22 m. Dytko i Bugajska odpadły w ćwierćfinałach. J. Kruczek 7 m. Wojcieszak. Wojcierowski, Rój odpadli w ćwierćfinałach
15. Turniej Państw socjalistycznych - Sofia
Z. Matwiejew odpadł w 1/4 finału.
W drużynie odniósł on 14 zwycięstw. J. Bierkowski odpadł w 1/2 finału.
Był on najlepszym w drużynie szabli.
16. Turniej przed II Ogólnopolską Spartakiadą Młodzieży - K. Rój 1 m. Pawełczak 4 m. Wojcierowski 10 m. Jeranek 1 m. Dytko 6 m. Bugajska 10 m. Maj 3m .
17. Mistrzostwa Świata w Goeteborgu. Zb. Matwiejew odpadł w 1/4 finału. W drużynie był on najlepszym zawodnikiem.
18. Puchar PMRN w Rzeszowie - M. Chudzikiewicz 1 m
19. Mistrzostwa CRZZ - A. Dytko 3 m., M. Bugajska 13 m., K. Rój 6 m,
Maj 5 m, Szymczyk odpadł w 1/4 finału.
20. Ogólnopolska Spartakiada Młodzieży w Krakowie.
Na 20 zawodników województwa katowickiego - 6 reprezentantów
Z Piasta. W przygotowaniach brało udział 5 trenerów naszego klubu - Z. Czajkowskl, S. Kobyliński, A. Majewskl, P. Tomala, J. Kruczek.
Floret dziewcząt - drużyna 1 miejsce, w drużynie walczyły: Dytko, Jeranek, Bugajska. Indywidualnie: Dytko 4 m.. Jeranek 7 m.
Szabla - drużyna 2 miejsce. w drużynie walczył: H. Maj.
Floret mężczyzn - drużyna 6 miejsce. w drużynie walczyli: Rój
I Pawełczak.
W ogólnej klasyfikacji spartakiady Zespół Katowice zajął drugie miejsce.
21. Turniej Unłversitatea Bukareszt
Floret dziewcząt - drużynowo 2 miejsce, indywidualnie - Jeranek 5 m.
Floret chłopców – drużynowo 2 miejsce, indywidualnie – Kruczek 1 m.
Szabla – drużynowo 1 miejsce, indywidualnie: Maj 1 m., Chudzikiewicz 3 m.
Szpada - drużynowo 2 miejsce - Indywidualnie Z. Matwiejew 2 m
Węgliński 4 m. Szymczyk 5 m
22. Turniej Klasyfikacyjny juniorów - Zielona Góra:
L. Bortnowska 1 m., M. Jeranek 11 m. A. Dytko 13 m.
23. Mistrzostwa Śląska Juniorów Młodszych:
Floret chłopców - Wojcierowskl 2 m. Rój 4. Pawełczak 9 m
Szabla - Mróz 3 m. Maj 5 m. Potyka 7 m
Floret dziew. - Dytko 1 m, Jeranek 2 m. Bugajska. 4 m. Drużynowo wygrał Piast Gliwice
24. Ogólnopolski Turniej Juniorów Młodszych we Wrocławiu:
Floret dziewcząt - Jeranek 3 m. Dytko 8 m . Bugajska 15 m Floret mł. - Wojcierowski 8 m
Szabla - Maj 16 m. Mróz 14 m.
25. Ogólnopolski Turniej Klasyfikacyjny w Poznaniu
Zb. Matwiejew 2 m. Węgliński 6 m. Bierkowski 2 m. Bortnowska 8 m. Kruczek 19 m.
27. Drużynowe Mistrzostwa Śląska :
Floret mężczyzn - 1 miejsce. Szabla – 2 miejsce, Szpada – 2 miejsce Floret kobiet – 4 miejsce
W punktacji ogólnej - 2 miejsce.
28. Drużynowe Mistrzostwa Polski
Szabla – 4 miejsce, Szpada 5 miejsce. Floret kobiet 7 miejsce, Floret mężczyzn - 11 miejsce. W punktacji ogólnej - 5 miejsce.
Przy współudziale sekcji zorganizowano indywidualne mistrzostwa Gliwic w szermierce. w których uczestniczyło 58 uczniów szkół podstawowych.

Szpada Matwiejewa, szabla Bierkowskiego

W połowie lat 70-tych zaczęły się pierwsze schody. Największym problemem, był brak hali z prawdziwego zdarzenia. Treningi były prowadzone w sali przy Hucie 1 Maja, która już wtedy była po prostu za ciasna. Przez pewien okres zawodnicy musieli nawet żyć w symbiozie z orkiestrą hutniczą. która przeprowadzała tam próby. Występowały też braki w sprzęcie treningowym. Wybitni zawodnicy w porównaniu ze swoimi kolegami z innych klubów otrzymywali niskie stypendia sportowe. Jak wspominają kronikarze z tamtego okresu, w Piaście królowała wtedy piłka nożna i większość środków finansowych była tam przekazywana. Trenerzy nie zrażali się jednak tymi trudnościami, kontynuując swoją pracę szkoleniową. W tamtym okresie treningi prowadziła kadra trenerska i instruktorska w składzie: Zbigniew Czajkowski - trener koordynator, Albin Majewski. Adam Fedorowski. Sławomir Kobyliński.. Jan Majewski. Jan Motyl. Zenon Szczepaniak. Piotr Tomala. Kierownikiem sekcji pozostawał Witalis Nowicki. Starzy mistrzowie poodchodzili, ale była to normalna kolej rzeczy. Ich miejsce zajęła młodzież
Józef Kruczek reprezentował Polskę na Mistrzostwach Świata Juniorów. Wysokie miejsca w młodzieżowych mistrzostwach Polski zajmowali: Jan Majewski i Teresa Diduszko. Dwóch asów jednak wybijało się na plan pierwszy: Jacek Bierkowski i Zbigniew Matwiejew. Jacek Bierkowski. którego talentu dotychczas nie dostrzegano. otrzymał swoją szansę i wykorzystał ją znakomicie. Zaczęło się od brązowego medalu Mistrzostw Polski Juniorów (rok 1968). Potem przyszły sukcesy seniorskie. W 1975 roku wywalczył wicemistrzostwo Polski w szabli i potwierdził, że jest nieprzeciętnym talentem, zdobywając na a Mistrzostwach Świata w Budapeszcie srebrny medal. W rankingu Pucharu FIE w 1975 zajął 3 miejsce Drugą po Bierkowskim indywidualnością tego okresu był Zbigniew Matwiejew, który już w 1968 roku wywalczył brąz na odbywających się w Londynie Mistrzostwach Świata Juniorów,. Swoją dorosłą karierę sportową rozpoczął od zdobycia w 1971 r. na drużynowych Mistrzostwach Polski brązowego medalu. Szpadziści Piasta walczyli w składzie: Gonsior. Matwiejew. Węgliński. Blachliński. Ta sama drużyna rok później również w D.M.P. sięgnęła po srebrny medal. Wyniki Matwiejewa nie uszły uwadze trenerów reprezentacji w konsekwencji czego szpadzista Piasta miał zaszczyt reprezentować Polskę na Olimpiadzie w Monachium (1972 r.).

Turniej indywidualny Mistrzostw Polski w szpadzie w 1973 r potwierdził dominację zawodników Piasta Gliwice. Bogdan Gonsior był pierwszy, a Zbigniew Matwiejew drugi. Za udział i osiągnięte wyniki w licznych turniejach międzynarodowych w 1975 roku oraz za I miejsce w drużynie w MP, Matwiejew został sklasyfikowany przez światową federację na 9 miejscu w świecie w grupie szpady. W następnym roku Matwiejew zdobył wicemistrzostwo Polski oraz złoty medal w turnieju K.D.L. w Budapeszcie. W 1976 roku reprezentował Polskę na Olimpiadzie Montrealu. Rok 1977 nie był dla niego zbyt udany, ale w następnych powrócił do czołówki światowych rankingów. Doszedł do finałów w Mistrzostwach Armii Zaprzyjaźnionych (1978), zdobył brązowy medal MP (1979), wygrywał turniej MON.
Osobny rozdział lat siedemdziesiątych stanowił silny i wyrównany zespó1 floretu kobiet. Powstał dzięki wieloletniej i konsekwentnej pracy szkółki szermierczej klubu. która pod kierownictwem szkoleniowym mgr Sławomira Kobylińskiego dopracowała się całej plejady dobrych i uznanych zawodniczek. Zaczęto o nich mówić. kiedy to w 1972 roku w M.P. juniorek we florecie Bogumiła Bortnowska została mistrzynią Polski, a zespół florecistek (Bortnowska. Dytko. Karasińska. Piątek) sięgnął po złoty medal. Bortnowska w nagrodę pojechała do Madrytu na młodzieżowe M.Ś. .Natomiast pełnym zaskoczeniem dla fachowców było w 1974 osiągnięcie 2 miejsca w D.M.P. seniorek i zajęcie 3 miejsca przez Małgorzatę Jeranek wśród najlepszych florecistek Polski. W tym samym roku zajęła ona 2 miejsce w M.P. juniorek. a jej koleżanka klubowa - Anna Dytko była trzecia. Jeranek będzie reprezentować w tym samym roku Piasta i Polskę na M.M.Ś. w Stambule i M.Ś. seniorów w Grenoble. W 1975 roku te młode florecistki cieszą się z podwójnego sukcesu, brązowego medalu w D.M.P. seniorek i złotego w kategorii juniorek. Identycznym sukcesem kończą. się zmagania drużynowe w roku następnym. W latach 1977-78 florecistki dwukrotnie zajmują drugie miejsce, a do upragnionego tytułu mistrzyń dzieli je jedynie różnica trafień. W 1978 roku Małgorzata Jeranek, podczas mistrzostw Skandynawii była pierwsza. a Ewa Grajczyk druga. W zespole prym wiodły wspomniana już Małgorzata Jeranek - mistrzyni Polski juniorek z 1976 roku. Uczestniczka MŚ juniorów w Poznaniu i Wiedniu oraz Małgorzata Bugajska (wielokrotna reprezentantka kraju, zdobywczyni srebrnego medalu z drużyną seniorek na MŚ w Hamburgu), Anna Dytko (reprezentantka na MŚ w Meksyku), Ewa Grajczyk. Danuta Golczewska i Elżbieta Sieczko. Pod koniec lat 70-tych zespół wykruszył się. Odeszły z niego Małgorzata Jeranek i Ewa Grajczyk oraz trener Sławomir Kobyliński. Pozyskano jednak z Budowlanych Toruń Stellę Litkowską.. a nowym trenerem florecistek został Józef Kruczek. .Drużyna florecistek w składzie: Bugajska, Sieczko, Mucha. Golczewska i Litkowska w 1980 r. w Pucharze Polski zajęła II miejsce, a w 1981 r. uplasowała się na 3 lokacie w D.M.P. kobiet. W późniejszym okresie przestało być głośno o gliwickich florecistkach.
Rok 1977 obfituje w sukcesy florecistek o których piszemy wyżej, ale i dobrymi wynikami mogą się też pochwalić młodzi floreciści. Drużyna prowadzona przez Józefa Kruczka, a walcząca w składzie: Tomasz Zorniak, Gerard Murian, Maciej Monik, Harald Gawlik, Gerard Brolik zajęła pierwsze miejsce w okręgu i wywalczyła srebrny medal na Ogólnopolskim Turnieju Drużynowym Juniorów Młodszych. Ich starsi nieco koledzy, zarówno floreciści jak i szabliści w D.M.O. juniorów starszych także zajęli pierwsze lokaty. W kadrze seniorów PZS należeli: Jacek Bierkowski, Mieczysław Mróz, Małgorzata Jeranek, Małgorzata Bugajska, Anna Dytko, Ewa Grajczyki Zbigniew Matwiejew.
W 1978 r. minęło 30 lat od powstania sekcji szermierczej w której to trenowało wtedy około 120 szermierzy w różnym wieku. Sekcja rozporządzała dwoma salami. Świeżo wyremontowaną i oddaną z powrotem do dyspozycji szermierzy halą przy ul. Piwnej (koniec roku 1977), która jak donoszą źródła klubowe była wtedy najlepszą i najładniejszą salą szermiercza w kraju. Druga hala usytuowana była przy ul Jana Śliwki. Mieściła się tam sala gimnastyczna, pokój trenerów, szatnie i magazyn. Przynajmniej więc problem lokalowy został na jakiś czas rozwiązany. Na czele sekcji pozostawał Witalis Nowicki, a wspomagał go m.in. Piotr Werner. Zespół szkoleniowy tworzyli: Zbigniew Czajkowski, Adam Fedorowski, Jan Motyl, Zbigniew Kobyliński, Józef Kruczek, Piotr Tomala, Krystian Oprządek oraz Maciej Chudzikiewicz. Zakładem opiekuńczym sekcji były Zakłady Tworzyw Sztucznych (ERG) w Gliwicach. W tym okresie wciąż na planszach nie tylko krajowych, ale i zagranicznych chwały klubowi przynosił szablista - Jacek Bierkowski, który w sprawozdaniach trenował u Bogdana Kubickiego. Dzięki niemu często w sportowych mediach wymieniano Piasta Gliwice jako silny ośrodek szermierczy. Sukcesy Bierkowskiego w tamtym. okresie byty naprawdę imponujące. Wszystkich chyba nie sposób wyliczyć, ale te najważniejsze to:
- 3 miejsce w Drużynowych Mistrzostwach Świata (Melbourne 1979),
- 1 miejsce w turnieju asów (Mediolan 1980), Był to turniej pokazowy, gdzie po raz pierwszy walczono z użyciem elektrycznej szabli.
- 2 miejsce w turnieju Hungarii (1981),
- 2 miejsce w turnieju Trofeo Luxadro (Padwa 1981),
- 3 miejsce Indywidualnych Mistrzostwach Polski (1981),
- brązowy medal Drużynowych Mistrzostwach Świata (Francja 1981),
- 2 miejsce w turnieju Mastears (1982),
- 1 miejsce w międzynarodowych mistrzostwach Austrii (1982),
- 2 miejsce w Indywidualnych Mistrzostwach Polski (1982).
Ostatecznie w 1984 roku Jacek Bierkowski zakończył karierę, sportową zostając działaczem szermierczym.
Migracje zawodników do innych klubów nie są niczym szczególnym. Nie tylko jednak szermierze próbowali swoich sił w innych barwach. Emigrowali też trenerzy. Mikołaj Pac Pomarnacki, Albin Majewski, Krzysztof Głowacki, Egon Franke, Sławomir Kobyliński uczyli swoich następców nie tylko w krajowych halach. Egona Franke wraz z żona Elą wyjechali do Włoch, gdzie do dziś szkolą swoich następców.